De Europese Unie voert het koolstofgrensaanpassingsmechanisme in om te voorkomen dat de koolstofkosten die het aan zijn eigen industrie oplegt, door import worden ondermijnd. De essentie van het mechanisme is eenvoudig: koolstofintensieve producten die de EU binnenkomen — met name staal — dragen extra kosten op basis van de tijdens de productie uitgestoten emissies. Aangezien staal de belangrijkste grondstof van de trailer is, raakt deze regelgeving het kostenoverzicht van de sector rechtstreeks.
Kettingreactie
De koolstofkosten slaan eerst neer bij de staalproducent, van daaruit in de prijzen, van de prijzen in de trailerkosten en uiteindelijk in de transporttarieven. Terwijl staal uit koolstofintensieve productieroutes duurder wordt, neemt het concurrentievermogen van laagkoolstof- en gerecycled staal toe. De fabrikant die zijn toeleveringsketen langs deze lijn herstructureert, kan kostenschommelingen in een voordeel omzetten.
Routekaart voor de fabrikant
- Nu al beginnen met het opvragen van emissiegegevens per product bij leveranciers
- Laagkoolstof- en elektrische-vlamboogoven-staalalternatieven kwalificeren
- Het staalverbruik per voertuig verlagen door gewichtsbesparingstechniek
- De materiaalefficiëntie verhogen met snijplanning en afvalbeheer
Koolstofgegevens worden nu onderdeel van het technische bestek van de inkoop: in de aanbestedingen van morgen zal naast de prijs van het product ook naar de ingebedde emissie worden gevraagd. De fabrikant die zijn materiaal kent, zijn toeleveringsketen documenteert en met minder meer vervoert, wordt geen verliezer maar winnaar van deze transformatie.