Το πολυμερές ενισχυμένο με ίνες άνθρακα (CFRP), αν και πολλαπλάσια ελαφρύτερο από τον χάλυβα, προσφέρει υψηλότερη ειδική αντοχή από αυτόν. Το μερίδιο αυτού του υλικού — καθιερωμένου στην αεροπορία και τον μηχανοκίνητο αθλητισμό — στην κατασκευή τρέιλερ παραμένει ωστόσο περιορισμένο· η αιτία δεν είναι τεχνική, αλλά οικονομική.
Η εξίσωση του κόστους
Το κόστος πρώτης ύλης και παραγωγής του CFRP είναι δεκάδες φορές υψηλότερο από του δομικού χάλυβα. Η διαφορά αυτή καλύπτεται μόνο σε σενάρια όπου κάθε κιλό που κερδίζεται παράγει υψηλά έσοδα: λειτουργίες βυτιοφόρων που δουλεύουν στο όριο βάρους, διαδρομές όπου το χαμηλό απόβαρο μεταφράζεται άμεσα σε έσοδα ανά δρομολόγιο, ή στόλοι που υπολογίζουν το συνολικό κόστος ιδιοκτησίας σε βάθος χρόνου.
Ορθολογική χρήση: η υβριδική προσέγγιση
- Στις κύριες δοκούς του σασί παραμένει ο χάλυβας υψηλής αντοχής
- Το CFRP χρησιμοποιείται ως τοπική ενίσχυση στις κρίσιμες ζώνες με υψηλές καμπτικές τάσεις
- Στα πάνελ αμαξώματος και τα καλύμματα, ο συνδυασμός ινών γυαλιού-άνθρακα επιτυγχάνει οικονομική ισορροπία
- Στη μαζική παραγωγή, η μέθοδος pultrusion και οι τεχνικές εκτός prepreg μειώνουν το κόστος
Η σύντομη απάντηση: ένα εξ ολοκλήρου ανθρακονημάτινο τρέιλερ δεν είναι σήμερα οικονομικά βιώσιμο· ωστόσο, τα υβριδικά σχέδια που χρησιμοποιούν τον άνθρακα χειρουργικά, στο σημείο όπου αποδίδει περισσότερο, απαντούν θετικά ταυτόχρονα στο ερώτημα της απόδοσης και σε εκείνο του κόστους.