De oudste inefficiëntie van het wegtransport is de lege terugrit: elke kilometer die het voertuig leeg terugbrengt van het afleverpunt naar de basis of naar de volgende lading, verbruikt brandstof en tijd maar genereert geen inkomen. Het verlagen van het percentage lege kilometers is een van de meest directe manieren om de winstgevendheid van het wagenpark te verhogen — en daarvoor zijn er vandaag meer instrumenten dan ooit.
Digitale vrachtbeurzen
Vrachtbeurzen zijn marktplaatsen die een voertuig dat een retourvracht zoekt, koppelen aan een vervoerder die een lading zoekt. De sleutel tot correct gebruik is planning: de retourvracht moet worden gezocht terwijl de rit wordt gepland, niet nadat het voertuig is gelost. Wagenparken die alternatieve laadpunten langs de route en flexibele levervensters overwegen, halen regelmatig inkomsten uit de beurzen.
Stappen van een systematische aanpak
- Het percentage lege kilometers per lijn meten — wat niet wordt verbeterd, kan niet worden beheerd
- Tweerichtingslijnovereenkomsten opzetten met vaste klanten
- Routes met meerdere stops combineren met routeoptimalisatiesoftware
- Het trailertype kiezen dat geschikt is voor tweerichtingsvracht — een multifunctionele opbouw werkt in twee markten
- Vrachtdelen via regionale samenwerkingen en vervoerdersnetwerken
Lege kilometers kunnen nooit tot nul worden teruggebracht; maar bij wagenparken die meten, plannen en digitale hulpmiddelen centraal stellen in de operatie, kunnen ze blijvend worden verlaagd. De winst is niet alleen financieel: een wagenpark met minder lege kilometers verkleint ook zijn emissie per transport en biedt zijn klant een concurrerendere prijs.