Το φρενάρισμα, οι στροφές και οι ανωμαλίες του δρόμου παράγουν δυνάμεις που προσπαθούν συνεχώς να μετακινήσουν το φορτίο στο αμάξωμα. Έργο του εξοπλισμού ασφάλισης φορτίου είναι να αντιμετωπίσει αυτές τις δυνάμεις —όμως ο εξοπλισμός προσφέρει τη χωρητικότητα που αναγράφεται στην ετικέτα του μόνο όταν χρησιμοποιείται σωστά.
Βασικές Αρχές Επιλογής Εξοπλισμού
- Ιμάντες πρόσδεσης: Είναι το πρότυπο για γενικό φορτίο· ένας ιμάντας χωρίς ευανάγνωστη ετικέτα, με κοπή ή κόμπο δεν πρέπει να χρησιμοποιείται
- Αλυσίδες και εντατήρες: Προτιμώνται σε βαρέα μηχανήματα και ατσάλινα φορτία· τα άγκιστρα πρέπει να εφαρμόζουν πλήρως στα σημεία πρόσδεσης του φορτίου
- Προστατευτικά γωνιών: Αποτρέπουν την κοπή του ιμάντα σε αιχμηρή γωνία και εξασφαλίζουν ομοιόμορφη κατανομή της τάσης γύρω από το φορτίο
- Αντιολισθητικά χαλάκια: Αυξάνουν την τριβή μειώνοντας τον απαιτούμενο αριθμό προσδέσεων· η επίδρασή τους είναι περιορισμένη σε βρεγμένο και λαδωμένο δάπεδο
- Ενδιάμεσα διαχωριστικά και αντιστηρίγματα: Αποτρέπουν τη μετατόπιση και το κλείσιμο κενών του φορτίου μέσα στο αμάξωμα
Τα Πιο Συχνά Λάθη στο Πεδίο
Το πιο συνηθισμένο λάθος είναι ο καθορισμός του αριθμού προσδέσεων με το μάτι: ο σωστός αριθμός υπολογίζεται βάσει του βάρους του φορτίου, της κατάστασης τριβής και της γωνίας πρόσδεσης. Το δεύτερο λάθος είναι οι προσδέσεις που απομακρύνονται από την κάθετη γωνία· καθώς ο ιμάντας γίνεται πιο οριζόντιος, η δύναμη προς τα κάτω εξασθενεί γρήγορα. Το τρίτο είναι η παράλειψη ελέγχου κατά τη διαδρομή: καθώς το φορτίο «κάθεται», οι ιμάντες χαλαρώνουν, και η τάση πρέπει οπωσδήποτε να ελέγχεται ξανά στην πρώτη στάση.
Η ασφάλιση φορτίου δεν είναι απλώς μια λίστα εξοπλισμού, αλλά ζήτημα υπολογισμού και συνήθειας. Ο οδηγός που εφαρμόζει τον σωστό εξοπλισμό στο σωστό σημείο, με τη σωστή γωνία και επαρκή αριθμό, προστατεύει όχι μόνο το φορτίο αλλά και τον εαυτό του και την κυκλοφορία.