Τα πιο δύσκολα καθήκοντα ενός αυτόνομου βαρέος οχήματος είναι οι ελιγμοί εντός πόλης, οι στενές ράμπες και το απρόβλεπτο τελευταίο χιλιόμετρο. Το μοντέλο hub-to-hub λύνει αυτή τη δυσκολία με έναν κομψό καταμερισμό εργασίας: οι ανθρώπινοι οδηγοί φέρνουν το φορτίο από την πόλη στο κέντρο μεταφόρτωσης (hub) δίπλα στον αυτοκινητόδρομο· ο αυτόνομος τράκτορας αναλαμβάνει το μακρύ και μονότονο τμήμα αυτοκινητοδρόμου μεταξύ δύο hub· στο hub άφιξης το φορτίο παραδίδεται ξανά σε ανθρώπινο οδηγό.
Γιατί Έχει Νόημα το Μοντέλο;
Ο αυτοκινητόδρομος είναι το πιο προβλέψιμο περιβάλλον για αυτόνομα συστήματα: δεν υπάρχουν διασταυρώσεις, δεν υπάρχουν πεζοί, η πειθαρχία λωρίδας είναι υψηλή. Η αυτονόμηση του μακρού τμήματος αυξάνει τον βαθμό χρήσης του οχήματος, αφού δεν υπόκειται σε χρόνους ανάπαυσης οδηγού· οι ανθρώπινοι οδηγοί εργάζονται με σύντομες και τακτικές βάρδιες κοντά στο σπίτι τους. Σε αγορές με έλλειψη οδηγών, αυτό είναι ένας ρεαλιστικός τρόπος αύξησης της χωρητικότητας.
Τι Χρειάζεται στην Πλευρά του Τρέιλερ και της Λειτουργίας
- Συμβατότητα αυτόματης σύζευξης για γρήγορη και τυποποιημένη εναλλαγή τρέιλερ στους χώρους hub
- Δεδομένα φρένων, ελαστικών και φορτίου που παρακολουθούνται εξ αποστάσεως στο αυτόνομο τμήμα
- Σταθμοί ελέγχου για επιθεώρηση και καθαρισμό αισθητήρων στα σημεία μεταφόρτωσης
- Υποστήριξη κέντρου λειτουργιών με ροή δεδομένων καιρού και δρόμου κατά μήκος της διαδρομής
Οι πρώτες εφαρμογές ξεκινούν σε σταθερές διαδρομές, με περιορισμένες καιρικές συνθήκες και με τη συνοδεία οδηγού ασφαλείας· το πεδίο εφαρμογής θα διευρυνθεί καθώς ωριμάζει το μοντέλο. Οι φορείς εκμετάλλευσης που σχεδιάζουν τα τρέιλερ τους ικανά να παράγουν δεδομένα και να παραδίδονται θα είναι ο πρώτος κρίκος που θα προσαρτηθεί σε αυτήν την αλυσίδα.