De gevaarlijkste dode hoeken van een trekker-opleggercombinatie bevinden zich niet bij de cabine, maar rond de trailer: de strook die zich langs de rechterzijde van het voertuig uitstrekt, de manoeuvreerzone achteraan en het gebied aan de binnenkant bij bochten. Sensoren alleen in de cabine plaatsen betekent dat het langste deel van het voertuig zonder zicht blijft.
Welke sensor, waar op de trailer?
Radars en camera's op de zijkant voeden rijstrookwissel- en afslagassistenten; vooral bij de detectie van fietsers en voetgangers dekken ze het gebied dat de cabinesensor niet kan zien. Achteruitrijcamera's en ultrasone sensoren maken het aanmeren bij de laadklep en achteruit manoeuvreren veilig. Camera's in de laadruimte leveren dan weer operationele data zoals ladingverschuiving en beladingsgraad.
Technische realiteiten
- De trailer-omgeving is zwaar: een behuizing bestand tegen trilling, modder, zout en waswater is noodzakelijk
- Vervuilingsdetectie en verwarming op lens- en radaroppervlakken zijn een voorwaarde voor winteroperaties
- Na carrosserieherstel of het spuiten moet de sensorkalibratie worden vernieuwd
- Het systeem moet telkens wanneer de trekker wisselt, kunnen koppelen met voertuigen van verschillende merken
Deze uitrusting, die vandaag wordt gemonteerd voor bestuurdersondersteuning, is de databron van de autonome systemen van morgen. Een trailer met waarneming is niet langer een passieve laadbak, maar de ziende en rapporterende helft van de combinatie; voor wagenparkbeheerders is het bovendien een concrete investering die ongevalskosten verlaagt.