Blacha trudnościeralna w skrzyni wywrotki to powierzchnia pozostająca w stałym kontakcie z przewożonym materiałem i przesądzająca o ekonomicznej żywotności zabudowy. Klasy twardości 400 i 450 stali odpornych na ścieranie to dwa najczęstsze wybory w tym obszarze; właściwa decyzja zależy od charakteru przewożonego ładunku.
Charakter obu klas
Klasa 400 Brinella oferuje zrównoważony profil między twardością a udarnością: daje się giąć, łatwo się ją spawa, a ryzyko pękania przy obciążeniach udarowych jest niskie. Klasa 450, o twardości wyższej o około dziesięć procent, zapewnia wyraźnie dłuższą żywotność przy ścieraniu ślizgowym; w zamian formowanie i wiercenie wymagają większej staranności.
Dobór według typu ładunku
- Urobek, ziemia, piasek: klasa 400 zwykle wystarcza; na pierwszy plan wychodzi przewaga udarności
- Kruszywo łamane, gruz, frez asfaltowy: klasa 450 robi różnicę w żywotności przy ścieraniu ślizgowym
- Duże głazy i załadunek udarowy: rozwiązania mieszane, np. podłoga 450 i burty 400, dają wyważony wynik
Równanie, o którym nie wolno zapominać, brzmi: twardsza blacha może być cieńsza; cieńszy przekrój obniża masę własną i pozwala wozić więcej na każdym kursie. Dlatego dobór blachy to nie pytanie do katalogu materiałów, lecz rachunek ekonomiki operacji.